به‌عنوان یک برچسب، «تروریسم» یا «تروریست» یک اثر انگ قوی دارد و مدت‌هاست که به صورت راهبردی برای مشروعیت‌زدایی از دشمنان، مورد استعمال قرار گرفته است. در ضمن، «تروریسم» یک مفهوم حقوقی است که در طیف وسیعی از رژیم‌های حقوق بین‌الملل به آن پرداخته می‌شود. اقدامات تروریستی و چالش‌های ناشی از آن موجب گردیده جامعۀ بین‌المللی اسناد متعددی را در مواجهه با آن‌ها به تصویب رساند. در چهارچوب تصویب اساسنامۀ رُم در سال 1998 و تأسیس دیوان کیفری بین‌المللی، سازوکاری برای مقابله با جرایم بین‌المللی مورد اهتمام مقرر گردید. در سال 1994، کمیسیون حقوق بین‌الملل در خصوص اساسنامۀ دیوان کیفری بین‌المللی، پیشنهادی مبنی بر درج یک طبقۀ دیگر از جرایم در چهارچوب صلاحیت قضایی دیوان از جمله «جرایم معاهداتی» شامل تروریسم، قاچاق مواد، آپارتاید و تخلف فاحش و شدید از کنوانسیون‌های چهارگانۀ 1949 ژنو را ارائه کرد که عدم توافق ‌نظر در این رابطه، موجب گردید تروریسم در چهارچوب صلاحیت قضایی دیوان قرار نگیرد. حوادث 11 سپتامبر 2001 برخلاف دیگر وقایع توجه جامعۀ بین‌المللی را نسبت به پدیدۀ تروریسم متمرکز کرد. مسائل شناخته شده در نظام حقوق بین‌الملل در زمرۀ آن دسته از چالش‌هایی است که تروریسم موجبات آن را فراهم کرده است.